Een zegevierende wielrenner krijgt op het podium een grote bos gladiolen overhandigd. De uitdrukking de dood of de gladiolen staat dan ook voor de alles-of-niets-instelling van een sportman. De uitdrukking wordt vooral gebruikt tijdens massasprints, wanneer er veel risico’s genomen worden.
Doorgaans wordt deze uitdrukking toegeschreven aan wielrenner Gerrie Knetemann (1951-2004), maar het is zeer de vraag of hij deze wel bedacht heeft. Het oudste citaat tot nu toe (1986) gaat over de Elfstedentocht, terwijl andere citaten van eind jaren tachtig uit de voetbalverslaggeving komen. Volgens sommigen zou Jan Gisbers, de ploegleider van wielerformatie PDM, de uitdrukking midden jaren tachtig gelanceerd hebben. In de Nijmeegse Vierdaagse, het jaarlijkse internationale wandelfestijn, is de uitdrukking sinds de jaren negentig bekend: na een succesvolle afsluiting op de laatste dag beloont het publiek de wandelaars met gladiolen. De weg naar de finish heet die dag zelfs Via Gladiola.
Heeft iemand al iets gezien?
Op mijn vakantie in italie heb ik een power-balance armbandje gekocht, niet wetende wat het was maar ik dacht baat het het dan schaat het niet. En ik voel me er op een bepaalde manier goed bij. Eenmaal in nederland was er bij Radar een “afbraak” item over dit product. De Faculteit Bewegingswetenschappen van de Vrije Universiteit deed onderzoek. Er kwam uit dat er geen verschil in werking zat tussen mensen die dat wel of niet om hadden. Dus was de Conclusie dat het product een leuke commercieel product was en verder niets. Toch had ik er schijt aan ik bleef hem dragen. De volgende dag maakte een collega een opmerking waarom ik het om had want het werkte toch niet. En ik dacht WEL voor mij. En dat bracht mij aan het denken. Al zou het een placebo effect hebben dan werkt het toch ook? Hoe kan het anders dat sporters voor soms wel 30% afhankelijk zijn van mentale sterkte om de top te halen. En als ik de verhalen mag geloven gaat die mentale opbouw gepaard met rituelen, bij geloof en talismannen, dus wat is nu het probleem met de Power – balance?
Kopje koffie er bij en laat de ochtend maar langzaam op je inwerken. En wat voel je nu? 
Dit las ik bij nu.nl en daar zou ik wel eens het fijne van willen weten. Dat een online virus tegen en land wordt ingezet en zo effectief is dat een kerncentrale niet aan gezet kan worden. En ja wel daar komt het: deze kan pas over een JAAR opgestart worden. Kennelijk is een probleem zo groot dat het een jaar kost om het op te lossen. Ik vind dat wel behoorlijk bizar. Dat geeft te denken…. als dat daar kan kan dat HIER ook toch? Ik ben internet ondernemer dus kan dat ook consequenties voor mij hebben. En ik hoor er hier weer niemand over en DAT vind Ik raaaaaaaaar!
Door het mysterieuze computervirus dat Iran heeft getroffen is de mogelijkheid van virtuele oorlogsvoering volgens de NAVO een reële dreiging geworden.
militaire bondgenootschap zal de ‘cyberdreiging’ opnemen in zijn nieuwe strategische concept, dat de 28 lidstaten volgende maand in Lissabon moeten vaststellen, aldus diplomaten vrijdag.
Tienduizenden, mogelijk miljoenen computers in Iran zijn aangetast door de computerworm Stuxnet. De start van een Iraanse kerncentrale moest daarom deze week worden uitgesteld tot volgend jaar.
Computerexperts sluiten niet uit dat het hier een cyberaanval van een buitenlandse mogendheid betreft, bedoeld om het nucleaire programma van Iran lam te leggen. Volgens Chinese media heeft het virus zich ook in China verspreid.
